Het verhaal van Lieke

Foto van Lieke tegen een lichte achtergrond. Lieke heeft schouderlang, donker, krullend haar, rode lipstick en draagt een zwarte blouse met daarop afbeeldingen van kleine witte getekende zebra's in diverse houdingen.

Hoi ik ben Lieke.

Als je naar mijn foto kijkt zou je op het eerste gezicht niet zien dat ik in de risicogroep voor Corona zit. Helaas is het zo dat ik sinds een jaar of 6 een stuk long mis door een longinfarct. Omdat ik dus een stuk long mis heb ik astma ontwikkeld en met astma medicijnen en bloedverdunners hoop ik nog heel oud te worden.

En toen kwam daar ineens Corona ons land binnen. Eerst nog wat verder weg in het zuiden dus ik hoopte nog vurig dat het niet verder zou trekken. Helaas van de een op andere dag zette ook Corona mijn leven buiten even op pauze . Ik bleef binnen in huis, kreeg boodschappen, mijn medicatie en zag niemand . Facetimen werd ineens de activiteit vd dag. Na 2 weken zat ik er mentaal al helemaal doorheen en uiteindelijk ben ik 99 dagen thuis geweest. Met af en toe een wandeling buiten en visite tijdens de boodschappen ronde bij de voordeur.

Intussen ben ik weer buiten, ben weer begonnen met werken en probeer een weg te vinden in Corona en zijn maatregelen land. Er word veel over gesproken, iedereen heeft een mening of is zelf viroloog geworden. Ook ben ik er inmiddels achter dat ik tot categorie schaap behoor, ik vind het helemaal prima !

Waarom ben je nu dan wel ineens weer buiten nu de besmettingen in jouw regio oplopen? Dat is een van de vele wekelijkse vragen die ik krijg. Ik ben weer buiten omdat het voor mijn psyche belangrijk is. Maar het is harstikke ingewikkeld om buiten je leven vorm te geven wanneer men niet weet dat je in de risicogroep zit en je aan de buitenkant niks ziet.

6 jaar geleden ben ik ternauwernood aan de dood ontsnapt door mijn longinfarct. Het heeft 2 jaar van mijn leven gekost om hier van te revalideren en mijn leuke leven weer vorm te geven. Nu sta ik midden in mijn leven en krijg ik te maken met een monster wat voor mij grote gevolgen kan hebben, het enige wat ik weet is dat mijn hart sterk is en mijn karakter ook.

Maar…ik laat mij niet in het hokje Dorhout plaatsen. De mensen die ook uitspreken en denken dat het beter is dat de risicogroep zichzelf moet beschermen en maar thuis moeten blijven en elke vorm van leven op pauze moeten zetten omdat ik de weg moet vrijhouden voor de jongere generatie. Deze mensen hebben dan zeker een leven zonder tegenslagen en nog nooit meegemaakt hoe het is als je dus iets medisch meemaakt en je tot risicogroep verklaart terwijl je dat zelf helemaal niet wilt.

Ik ben Lieke . Een jonge bloem van 41 jaar oud en zeker geen Dorhout.